Na drie jaar bloed, zweet en tranen en anderhalf jaar met meerdere pogingen tot een releaseparty, presenteert Collectief Explosief de vinylplaat ‘To The End Of The World’. Een album vol nooit eerder gespeelde nummers, vervreemdende intermezzo’s en verhalende soundscapes. Live en in theatrale setting in de PEESHOW van HAL 25!

COLLECTIEF EXPLOSIEF

De band Collectief Explosief uit Amsterdam en Alkmaar serveert een mix van moderne jazz en vintage pop. Als je wat dieper in het glaasje kijkt, voel je de rauwe soul en jungle exotica-invloeden steeds heftiger opborrelen. In hun muziek heerst een melancholisch verlangen naar andere tijden. Meeslepend, theatraal en boven alles aanstekelijk. Met blazers, gitaar, contrabas, drums en een expressieve frontvrouw doen ze een poging de toeschouwer over het randje van de wereld te duwen met hun gelijknamige show ‘To The End of The World’.


‘Er is niets mooiers dan jezelf verliezen’

Collectief Explosief speelt eigen werk waarin ze zich hebben laten inspireren door artiesten als Tom Waits, Amy Winehouse, Sally Ford and The Sound outside en Nick Waterhouse, maar aan eigenheid komt deze band niets te kort. Zangeres Maya Link schreef de teksten voor de plaat, ‘Veel nummers op deze plaat gaan over onder invloed zijn van muziek, liefde, vriendschap of verdovende middelen. Er is niets mooiers dan ergens helemaal in opgaan, jezelf daarin verliezen en vervolgens weer met nieuwe inzichten terug op aarde te landen.’ Niet alleen de stem van de zangeres is te horen op de plaat. Ook bassist van de band Tim Aarnoutse deelt een van zijn meest hallucinerende ervaringen.

Over To the end of the World

De vinylplaat is volledig analoog opgenomen in Electric Monkey Studio Amsterdam met Kasper Frenkel en met veel liefde en aandacht geproduceerd door Frank Hartog, ook wel bekend als Franky the Fixer, gitarist van de band en technisch wonder als het gaat om analoge apparaten. De werkwijze zorgde voor veel tijd en aandacht. Ondanks dat er tegenwoordig oneindig vele digitale plugins en snelle manieren van opnemen zijn, ging de band tegen beter weten in terug in de tijd met oud analoog opname apparatuur. Alles stond uiteindelijk slechts op een aantal rollen tape. Gelukkig is (bijna) niets in de fik gevlogen en liggen de platen inmiddels al een tijdje te wachten.  In HAL25 komt de plaat vers van de platenpers het podium oprollen om vervolgens een eigen leven te leiden door de oren van de luisteraar.